Umuda yolculuk

BİNEVŞ EDESSA

s binevs edesa

Büyük bir umutla beklediğim ve hep özlemini çektiğim şey Kuzey Kürdistan dağlarına geçmekti. Amed, Dêrsîm veya Cudî dağlarında gerilla yaşamını sürdürmek hep hayalimdi. Bu hayalim Cudî’ye geçmekle gerçekleşecek. İnsanın istemlerinin gerçekleşmesi kadar güzel bir şey olmasa gerek. Umutlu olmak her zaman güzel ve anlamlı bir duygudur. Ben de özgürlük hareketinin içinde her zaman umutlu yaşadım ve umutlu oldum.

 

Güncemin ilk satırlarını umutla başlayarak yazdım ve bundan sonra daha güçlü bir umutla özgürlük yürüyüşümü devam ettireceğim konusunda inançlıyım.

Yoldaşlar size sözüm şudur: Tek amacım başarılı bir pratik gerçekleştirmek ve sizlere acı vermemektir. Botan sahasında büyük bir umutla hayallerimizi gerçekleştirmek için mücadele edeceğim.

04.06.2009

Bergarê

Ateş böcekleri

Bugün Zîlan arkadaşın timiyle gece yürüyüşüne gittim. Kuzey’e geçiş için bir ön hazırlıktı. Kadınlar olarak yürüyüşe çıktık. Oldukça sakin ve hiçbir müdahale yaşamadan iyi bir gece yürüyüşü geçirdik. Gecenin sessizliği ve sükuneti bizlere huzur veriyordu. Tabii bazen TC askerlerinin tuttuğu tepelerden bulunduğumuz yöne doğru havanlar atılıyordu. Fakat rastgeleydi. Onun dışında herhangi bir husus bizi rahatsız etmiyordu. Gecenin en huzur verici ve romantik yönü ise Gelî’ye indiğimizde karşımıza çıkan ateş böcekleriydi. Yol boyunca bazen tek tük gördük ama bu kadar çok ve bu kadar ışık yayanlarını ilk kez görüyordum. Bu küçük şirin ateş böcekleri benim gibi her arkadaşın dikkatini çekti. Gecenin zifiri karanlığı içinde küçücük yıldızlar gibi uçuşuyorlardı. Küçükken köyde geceleri peşlerinden koşardık. Yakaladıklarımızı avuçlarımızın içine koyarak nasıl yanıyorlar diye bakardık. Bu bakmalar bazen saatlerce sürerdi. Ve bu gece çocukluğumdaki gibi peşlerinden koşmak geldi içimden. Fakat yapamadım. Gece yürüyüşündeydik, dikkatli ve duyarlı olmamız gerekiyordu. Bir de Gelî ormanı sıktır. Dikenleri çoktur. Fakat doğadaki bu güzellikleri görmek ve bu duyguları yaşamak anlamlıdır. Bu gece böylesi güzel ve büyüleyici bir şeye daha tanık oldum. Adeta bu gece bize yol gösteriyorlardı. Sanki gelişimizden haberdardılar, etrafımızda uçuşup durdular, etrafımızı aydınlattılar. Herhalde işimiz olmasaydı bu gece oturup saatlerce onları izler, belki de sabaha kadar onlarla konuşurdum. Ya da bir sessizlik içinde sadece izlerdim onları. Doğadaki canlılarla empati kurmayı öğrenmek gerekiyor. Evet gece yürüyüşümüz sabaha kadar devam etti; şu tepe senin bu patika benim dolaşıp durduk. Bir tepede yarım saat ara verdik. Herkes uyudu, sadece ben uyanık kaldım ve oturup karşıdaki küçük şehrin ışıklarını seyrettim. Şehrin ışıkları ateş böcekleri kadar güzel değildi. Doğanın dili ve ilhamı farklıdır elbet.

26.06.09

Bugün yola çıkıyoruz. Bu dağlarda zor ve de hiç alışamayacağım şey ayrılıklardır. Yoldaşlarımla vedalaşmak ne de ağır geliyordu. Tabii en zoru son saatlerdi. Ne zamanı durdurabilirsin ne de geri alabilirsin. Tören, son vedalaşma, konuşma ve boğazımın düğümlenmesi… Tokalaşmalar, başarı dilekleri ve gözlerde görülen ayrılık hüznü…

Bu bahar ortasında şarkılar eşliğinde yüreğimde dinmeyen fırtınalar bazen beni eski zamanlara, anılara götürüyor. Elimde olmadan gözlerim yaşarıyor. Toprağa gömdüklerimize, yüzlerini bir daha görmeyeceklerimize, sıcak yoldaş sohbetlerine, genç yaşta ölümü hak etmeyenlere, can yoldaşlara bir daha yürekten ağladım. Ama şehitlerimiz ölümsüzdür. Çünkü içimizde, yüreğimizde, düşüncelerimizde yaşatıyoruz onları. Özgürlük üstadı Önderliğimiz bizde öyle bir yaşam ahengi yaratmış ki birbirimizin birer parçası gibi oluyoruz. Bu bütünlük yürekte, ruhta, düşüncede yaşanıyor. Bundandır insanlık, yoldaşlık sevgimiz. Farkımız, özümüz budur.

25.04.2010

Girê Hirmo

Şehit Binewş Edessa arkadaşın günlüğünden alınmıştır.