Yürüyüşümüz

 Bir şafak vakti uyandık

Ve ölümüne sevdik çocuk gülüşlerimizi

Yaşamak içindi ölümle olan yarışımız

Tarihle soylu bir yüzleşmeydi

Meydan okumaktı bizimkisi

Bizim girdiğimiz davullu, zurnalı govenddi

Bizim govendimiz tarihi şimdide

Şimdiyi de tarihte arayıp yaşamaktı

An’la bütünleşip sonsuzlaşmaydı bizimkisi

Ne sonsuzlukta kaybolmaktı

Ne de yok olmaydı bizimkisi

Amaç varolmaktı sonsuzlukta

 

Hakikatten uzaklaştırılmış bir gerçekliğe karşıydı

Bizim girdiğimiz yol,

Bir çığlıktı

Haykırıştı, deyişti girdiğimiz çocuk gülüşlü yürüyüşümüz

Biz kadındık tarihi yazılmamış

Tarih yazmaktı, kadın olmaktı

Hakikatle özde buluşmaydı bizim yolumuz

Söylenecek ilk ve son sözdü bizimkisi

Henüz bitmemiş bir strandık

Tamamlanmamış şiirdik

Ateşte cayır cayır yanmak ve sonra tekrar küllerinden dirilmekti

Bizim yolumuz aşkın yoluydu

Yıldızlar parlaktı

Geriye dönüşün olmayacağı bir yürüyüş

 

Biz tarihtik ve kendimizi yazıyorduk.

Biz şimdiydik an’da somutlaşıyorduk

Amaç sadece öylesine yaşamak değil

Yaşatmak ve yaratmaktı en güzel yarını

Çünkü biz kadındık,

Bizim yürüyüşümüz kadınlı yürüyüştü

Özcesi insanca yürüyüştü bizimkisi

 

        Beritan Silopi