Temmuz'un Çocukları

Temmuzun acılarından sızarak

Selama durdurdunuz koca ayı

Karanlıklara sırdaş

Güneşle kol kola

Yıldızlara uzandınız

Vuruştunuz cenk meydanında

Kılıçlar bilenir

Öfke dolu dizgin

Yaşamak sınırlara sarılmış

Bir gerçek

Sevginizin sonsuz evren kadar

Özleminiz köpüren ırmak

Akışıp gitmek

Çocukları olmak vardır derim

Göklerin

Gözün alabildiği uzaklara

Denizin mavisi...

Göklerin alası...

Ve...

Umutların solmayanı güzeldir

Yoldaşlar...

Haydi kalkıp koşun

Temmuzun çocukları yüzünüz güneşe dönük

Alınlarınız dağ boyunda

Son oyunlar yok olmuş

dünyanızda

Yasaklar öğrendiniz

Yeniden koşun

Sökülen ufuklara

Kuş kanadında bulutlara

Kelebek uçuşunda çiçeklere

Savaşsız dünyalara

Kardeşliğe

Barışa

Sevgiye koşun...

Koşun zemheri yıkarak

Yüreğinizde şarkılarınla

Dağlarda tutuşan oyunlarınızla

Oradan uzatın

Avuçlarınızı

Kalleşliğe kesmiş

Buz fırtınasını aşarak

Aydınlıklarla güzelliğe

Ülkeme

Kürdistan’ıma KOŞUN...

15.02.1999

Garê.

Şehit Xebat Gezgin