GERİLLANIN ÖYKÜSÜ

siir

GERİLLANIN ÖYKÜSÜ

Dağların doruklarına ektik,

O gencecik bedenlerimizi

Kabullenmedik hiçbir vakit

Yalancı tarihin sahte yaşamını.

Şehirlerle vuruştuk,

Cellat ve hainlerin pusularına inat

Güneşi yerleştirip hasretliğimize

Damla damla hüzünlere dolduk.

Hiç kimse duyup anlamasa da bizi

Öfke bilemişti yüreklerimizi

Efendiye boyun eğen köle değildik.

Bir tas su, bir lokma ekmekle coşardık

Haksızlığa ferman çıkarır,

Ölümüne koşardık hakkın divanına

Makinelerin canavar ruhuna

Sallardık kılıcımızı

Bedenleri ve ruhları kirlenmemiş

Ay yüzlü çocuklarla

Ateşin kızıllığında

Sarmalardık GÜNEŞ’İ…

STÊRK AMED