Biz Kadındık...

 

 Bir şafak vakti uyandık

Ve ölümüne sevdik çocuk gülüşlerimizi.

Yaşamak içindi ölümle olan yarışımız

Tarihle soylu bir yüzleşmeydi.

Meydan okumaktı bizimkisi.

İnadına savaşmak ve yaşamak.

Bizim girdiğimiz davullu, zurnalı, govendli bir yaşamdı.

Bizim govendimiz tarihi şimdide, şimdiyi tarihte aramaktı.

Biz AN savaşçılarıydık…

AN’la bütünleşip sonsuzlaşmaydı bizimkisi

Ne sonsuzlukta kaybolmaktı ne de yok olmaktı.

Bir çığlık, bir haykırıştır

Girdiğimiz çocuk gülüşlü yürüyüşümüz

Biz kadındık tarihi yazılmamış.

Bizim girdiğimiz yol, tarihi yazmak,

kadın olmaktı.

Hakikatle özde buluşmaydı.

Söylenecek ilk ve son sözdü.

Henüz bitmemiş bir strandık.

Tamamlanmamış bir şiir...

Ateşte cayır cayır yanmak, sonra tekrar dirilmekti.

Bizim yolumuz aşkın yoluydu.

Yıldızlar kadar parlaktı.

Geriye dönüşün olmadığı bir yürüyüş

Biz tarihtik ve

Kendimiz yazıyorduk.

Biz AN’da somutlaşmış şimdiydik.

Amacımız yalnızca öylesine yaşamak değildi.

Yaşatmak ve yaratmaktı en güzel yarınları

Çünkü biz kadındık.

Bizim yürüyüşümüz kadınlı bir yürüyüştü

Özcesi insanlık yürüyüşüydü.

 

Devrimci Selam Ve Saygılar

Beritan SİLOPİ