Hêviyên pir mezin veşartîne di nav bijangan de

Xwîn diherike ji çavan, veduguhere hêrsa tolhildanê

Wekî agirekî aciz bûye

Dilên mîna volkanekî tijî bûye û

Bi hevdûre lê dide

Dilên kû bi salane hesret dikşîne ji bo Roja xwe

Hemû dest dixwazin  bibin xelekek

Li derdora girava Îmraliyê

Hemû mejî dixwazin bibin pêlek ji deryaya Marmara’yê re

Da ku bi hêrsa xwe perçe bikin zîncîrên li derdora Azadiyê

Dixwaze belav bike ew ewrên reş

Ên kû girtiye hemû deriyên ronahiyê

Hemû meh û demsal bi dengekî bilind qîr dikin û dibêjin

Ey Sibat!...

Wê rojek were ku dîrok derbixîne ew rûyên teyî veşartî

Ewê ronî bike ew şevên teyî reş û tarî

Ewê bikene rûyê zarokên ji çirûskên agir

Ewê geş bikin pêtên agirê Newrozê

Belê Sibat...

Bila bibarin hêsrên te û bişo dilê neyaran ê qirêj

Bila qîr bike dilê te û bibêje

Tu caran tarî nabe ew Roja me ya pîroz

 

Newal û Ruken

 

 

Kategori: Helbest